मध्यम तहको जापानी भाषा सिकौँ – पाठ 7: いう

मध्यम तहको जापानी भाषा सिकौँ – पाठ 7: いう
पाठ्यपुस्तक テーマ別 中級から学ぶ日本語 (मध्यम तहको पाठ्यपुस्तक)_chuukyuukara_manabu।

पाठ 7: いう: राम्रोसँग बोल्न सिकौँ…

शब्दावली भाग:

व्याकरण भाग:
II-使いましょう
1) ~~ つもり
a) Vる/ない + つもりです. (केही गर्ने/नगर्ने योजना)
– यो वाक्य ढाँचा भविष्यमा कुनै ठोस योजना पूरा गर्ने इच्छा व्यक्त गर्न प्रयोग हुन्छ

夏休みにアルバイトをするつもりです。
गर्मी बिदामा म पार्ट टाइम काम गर्ने योजनामा छु

将来、僕は父の会社に入らないつもりです。
भविष्यमा म बुबाको कम्पनीमा काम नगर्ने योजनामा छु

टिप्पणी: つもり लाई छोटो अवधिको योजनाबारे बोल्न प्रयोग गरिँदैन (यस्तो अवस्थामा V इच्छार्थक रूप + と思っている प्रयोग गर्नुपर्छ) र आफूभन्दा ठूला व्यक्तिसँग पनि प्रयोग गरिँदैन।
つもり + じゃありません: कुनै योजना/इरादा छैन

すみません、あなたのじゃまをするつもりじゃなかったんですよ。
माफ गर्नुहोस्, तपाईंलाई बाधा पुर्‍याउने मेरो कुनै इरादा थिएन

b) V た ＋つもりだったが、～～: ~~ गरिसकेँ भन्ठानेको थिएँ तर
– यो वाक्य ढाँचामा पछुतोको भाव हुन्छ; वक्ताले आफैँ योजना बनाएको, सोचेको र त्यो काम गरिसकेँ भनी विश्वास गरेको हुन्छ तर वास्तवमा सोचेजस्तो भएको हुँदैन।

自分では大人になったつもりだったが、子供のようなこうどうをしてちゃった。
म आफूलाई ठूलो भइसकेँ भन्ठान्थेँ तर बच्चाजस्तै व्यवहार गरेँ

正しく書いたつもりだったが、間違ってちゃった。
मैले सही लेखेँ भन्ठानेको थिएँ तर गलत भइसकेछ

c) V た ＋つもりで, ~~: A गरिसकेँ भनी मानेर B गर्नु
– योजना गरिएको कार्य A को सट्टामा वक्ताले कार्य B गर्छ र कार्य A गरिसकेँ भनी मान्छ भन्ने अर्थ व्यक्त गर्न प्रयोग हुन्छ

ぼくはボナスをもらったばかりです。旅行したつもりで、銀行にそのお金を入れた。
मैले भर्खरै बोनस पाएँ। मैले त्यो पैसा बैंकमा राखेँ र त्यो पैसाले घुम्न गइसकेँ भनी मानेँ

– वक्ताले आफूलाई कुनै व्यक्ति ठानेर त्यही व्यक्तिजस्तै व्यवहार गर्छ भन्ने अर्थ व्यक्त गर्न प्रयोग हुन्छ
有名な人になったつもりで、友達に写真とサインをあげます。
आफूलाई प्रसिद्ध व्यक्ति भइसकेँ भनी ठानेर मैले साथीहरूलाई फोटो र हस्ताक्षर दिएँ

2) ～される//～させられる(प्रेरणार्थक कर्मवाच्य रूप)
V(I)
Vない -> ない हटाएर + される

V(II)
Vる -> る हटाएर + させられる

V(III)
来る -> こさせられる
する -> させられる
A は B に + Vさせられる (A लाई B ले केही गर्न बाध्य पार्छ)

まだ 下手な のに、日本語 で 説明させられました。
अझै राम्रोसँग नआए पनि मलाई जापानी भाषामा व्याख्या गर्न लगाइयो

昨日は母に３時間も勉強させられました。
हिजो आमाले मलाई 3 घण्टासम्म पढ्न लगाउनुभयो

彼は毎日遅くまで残業させられているらしい。
सायद उहाँलाई हरेक दिन राति अबेरसम्म ओभरटाइम काम गर्न लगाइन्छ।

– कुनै घटनाले वक्तामा प्रभाव पारेर वक्तालाई केही हुन बाध्य बनाउँछ
その話を聞いて、泣かされました。
त्यो कथा सुन्दा म रुन बाध्य भएँ।

पठनबोध भाग:
私が毎日使っているOO船の特急電車に乗るには、五百円の特急料金を払わなければ な らない。ちょっと高いけれども、蒸し暑くて我慢できない日や残業で とても疲れた日など、『コーヒー１杯飲んでつもりで」と考えて、つい乗ってしまう。
म हरेक दिन चढ्ने XX लाइनको द्रुत रेलमा चढ्दा __ 500 येन टिकट भाडा तिर्नुपर्छ। अलि महँगो भए पनि उखरमाउलो गर्मी सहन नसक्ने बेला वा पार्ट टाइम कामले धेरै थाकेको बेला म “एक कप कफी पिएँ”भनी मानेर रेलमा चढिहाल्छु।

この電車を利用していて、いつも気にかかることがある。『この電車は、すべて指定席です。特急券をお持ちでない方はお乗りにならないでください」と何度も繰り返されるアナウンスでさる。敬語の使い方は間違っているのでも、言い方が失礼なのでもない。文法も正しいし、声も優しい。けれども私には、『乗せてあげるから券を買ってきなさい」と命令されているような感じがする。『お乗りになる前に特急券をお求めください』とでもいえないだろうかと思ってしまう。
यो रेलमा चढ्दा सधैँ ध्यान दिनुपर्ने कुरा हुन्छ।पटक-पटक दोहोर्‍याइने सूचना यस्तो छ ” यो रेलका सबै सिट पहिल्यै आरक्षित छन्। टिकट नभएका यात्रुहरू कृपया नचढ्नुहोस्”। आदरार्थी भाषाको प्रयोग केही गलत भए पनि बोल्ने तरिका अशिष्ट भने होइन। व्याकरण पनि सही छ, स्वर पनि कोमल छ। तर मलाई भने “चढ्न दिइने भएकाले टिकट पहिल्यै किन” भनेर आदेश दिएजस्तो लाग्छ।“रेल चढ्नुअघि कृपया द्रुत रेलको टिकट किन्नुहोस्” भनेर किन भन्न सकिँदैन होला भन्ने मलाई लाग्छ।

いつかどこかで、『私が子供たちに話す言葉は「残さないように食べなさい」とか、「そんないたずらやめなさい」とか、『テレビもう少しはなれて見なさい』と、一日中、命令や禁止の文ばかりだと言う若いお母さんからの投書を目にして、「そうだろうか」と思ったことがある。
एक पटक मैले युवा आमाहरूको पाठक पत्र स्तम्भ सरसर्ती पढेको थिएँ, जसमा भनिएको थियो ” मैले छोराछोरीलाई भन्ने शब्दहरू दिनभरि नै “यसरी खाना जुठो नछोड” वा “फेरि यसरी चकचक नगर” वा “टिभीबाट अलि टाढा बस”जस्ता आदेश र निषेधका वाक्य मात्र हुन्छन् र मैले “त्यसो हो र” भनेर सोचेको थिएँ।

確かに言葉の形はそうだが、お母さんの命令文からは「たくさん食べて大きくなるですよ」『近くてテレビを見ていると目が悪くなりますよ』と言う子供への思いやりが伝わる。易しく言ったつもりでも「－しなさい」と言ってもやさしさが伝わる。学校では、漢字や文法、言葉の意味などは教えてもらうが、言葉の使い方は教えてくれない。相手のことを考えた言葉とその使い方。特急電車に乗りながら、いつも考えさせられる。
शब्दको रूप त साँच्चै त्यस्तै हो, तर आमाहरूका आदेशात्मक वाक्यबाट पनि “धेरै खायौ भने छिटो ठूलो हुन्छौ नि बाबु” वा” टिभीको नजिक बस्यौ भने आँखा बिग्रन्छ नि बाबु” जस्तो माया र बुझाइ छोराछोरीसम्म पुर्‍याउनुहोस्। ” … गर!” भनेर सजिलै भनेजस्तो लागे पनि त्यसले कोमलता पुर्‍याउँछ। विद्यालयमा हामीलाई कान्जी, व्याकरण, शब्दको अर्थजस्ता कुरा सिकाइयो तर शब्द प्रयोग गर्ने तरिका सिकाइएन। त्यो प्रयोग गर्ने तरिका भनेको सुन्ने व्यक्तिलाई ध्यानमा राखेर शब्द छान्नु हो। सधैँ यस्तै हुन्छ, रेलमा चढ्नेबित्तिकै म यही कुरा सोच्न थाल्छु।