मध्यम तहको जापानी भाषा सिकौँ – पाठ 18: かこむ

मध्यम तहको जापानी भाषा सिकौँ – पाठ 18: かこむ
पाठ्यपुस्तक テーマ別 中級から学ぶ日本語 (मध्यम तहको पाठ्यपुस्तक)_chuukyuukara_manabu.

पाठ 18: かこむ : घेरेर जम्मा हुनु

शब्दावली भाग:

व्याकरण भाग:
II – 文法
A) 「～べき」गर्नुपर्छ
辞書形 + べき

Ａ:これからの若者はどうあるべきだと思いますか。
तपाईंको विचारमा आजकलका युवाहरूले के गर्नुपर्छ?

Ｂ:勉強ばかり考えないで時間がある時アルバイトをするべきだと思います。
पढाइ मात्र होइन, समय भए पार्ट-टाइम काम पनि गर्नुपर्छ।

Ａ:日本は将来外国に対して何をするべきだと思いますか？
भविष्यमा विदेशप्रति जापानले के गर्नुपर्छ?

Ｂ:文化交流だけでなく外国のを勉強するべきでしょう。
मेरो विचारमा सांस्कृतिक आदानप्रदान मात्र होइन, विदेशको प्रविधि पनि सिक्नुपर्छ।

言うべきことは遠慮しないではっきり言ったほうがいい。
भन्नुपर्ने कुरा भए सङ्कोच नमानी स्पष्ट भन्नु नै राम्रो

どんなに親しい仲でも、借りた物はきちんと返すべきだ。
जतिसुकै नजिकको सम्बन्ध भए पनि सापटी लिएको सामान फिर्ता गर्नुपर्छ।

B)［（Ｖ意向形）というのである］: ～という計画である योजना छ, उद्देश्य छ

彼は一生懸命に日本を勉強している。留学しようというのである。
उनी जापानी भाषा पढ्न मेहनत गरिरहेका छन्।उनको जापान जाने योजना छ।

海の上に新しい空港ができた。海の上に作って、うりるさい問題を解決しようというのである。
समुद्रमाथि नयाँ विमानस्थल बनिसकेको छ।समुद्रमाथि विमानस्थल बनाउनुको उद्देश्य आवाज प्रदूषणको समस्या समाधान गर्नु हो।

C)「とてもＶー（可能形）ない」どんなに頑張ってもできない: सकिँदैन, हुन सक्ने सम्भावना छैन

忙しくて、パーティーヘはとても行けなかったので電話をかけて謝ります。
व्यस्त भएकाले पार्टीमा जान नसकेपछि मैले फोन गरेर माफी मागेँ

怖くてとても本当のことは言えなかったので誤解されてしまいした。
डरले गर्दा सत्य कुरा भन्न नसकेकाले मलाई गलत बुझियो।

D)「～にもかかわらず」（かたい言葉）यद्यपि, भए तापनि; वास्ता नगरी, जे भए पनि भन्ने अर्थ जनाउँछ
普通形＋にもかかわらず
な形＋であるも使います。
名＋であるも使います

経済的豊たかさにもかかわらず、社会問題がある。
अर्थतन्त्र जतिसुकै धनी र बलियो भए पनि सामाजिक समस्याहरू त छँदैछन्।

पठनबोध भाग:

ここに[団欒]と言う雑誌がある。１９８０年代の初めのものだが、表紙[ひょうし]に使われている写真は、大きなテープルを中心に、新聞を読む父親、家計簿をつける母親、そして宿題をする子供たちの姿と、[団欒]と絵に描いたような光景である。その中に、[リビングルームに大きなテープルを]と言う記事があった。大きなテープルがひとつあれば、家族の集まる場所ができ、[当然会話も多くなり、気持ちも通じ合い、したがって、家族の結びつきがより強くなる」[現に、今大きなテープルがはやっていてよく売れている。だからお宅にも非常置くべきです」と、強い調子で大きなテープルを紹介している。
यहाँ “जम्मा भएर बस्नु” नामको एउटा पत्रिका छ।यो सन् 1980 को दशकको सुरुतिरको कुरा हो, आवरणमा प्रयोग गरिएको तस्बिरमा एउटा ठूलो टेबललाई केन्द्रमा राखिएको छ, बुबा बसेर पत्रिका पढ्दै हुनुहुन्छ, आमा घरायसी खर्चको कापीमा ध्यान दिँदै हुनुहुन्छ र छोराछोरी बसेर गृहकार्य गर्दैछन्, यो “जम्मा भएर बसेको परिवार” को चित्र कोर्ने दृश्य हो। त्यसभित्र “बैठक कोठाको ठूलो टेबल” बारे लेखिएको एउटा लेख छ।एउटा ठूलो टेबल भयो भने परिवार जम्मा भएर बस्ने ठाउँ हुन्छ, “स्वाभाविक रूपमा कुराकानी पनि बढ्छ, एकअर्कालाई बुझ्ने काम हुन्छ, र त्यसअनुसार परिवारको बन्धन पनि अझ बलियो हुन्छ”,” अहिले ठूला टेबलहरू फेसनमा छन्, धेरै बिक्री भइरहेका छन्, त्यसैले तपाईंको घरमा पनि एउटा राख्नुपर्छ”। उनीहरूले ठूलो टेबललाई यसरी बढाइचढाइ गरेर विज्ञापन गरेका थिए।

もっとも、この雑誌の表紙にあるような光景は、以前は、どこの家庭でも目にすることのできる。当たり前の光景だった。雑誌の出る少し前までは、一般に家も短く、大きなテープルどころか、一人 一人 が独立した部屋を待つことなどとても考えられなかった。毎日の生活は、居間、食堂、寝室などを兼ねた二、三の部屋で済ませ、そこには、そのころ食卓と呼ばれた小さなテープルが置かれていた。それが仕事机としても、客を迎えテープルとしても、そして、食後、には、みんなの団欒の場としても活躍した。寒い冬には、その食卓に換わってこたつか登場し、外の寒さにもかかわらず、そのやわらかい暖かさが、そこに集まる皆の気持ち間でもほのぼのと和やかにした。この食卓やこたつが家族団らんの場として「家族の結び付きをいっそう強く」する役割を果たし、表紙の写真にあるような光景を作り出していたのである。
त्यसमाथि, यस पत्रिकाको आवरणमा भएजस्तो दृश्य पहिले जुनसुकै परिवारमा पनि देख्न सकिन्थ्यो। त्यो स्वाभाविक दृश्य थियो। यो पत्रिका निस्कनुभन्दा अलि अगाडिसम्म सामान्यतया ठूलो टेबल भएको परिवार विरलै हुन्थ्यो, र घरका प्रत्येक सदस्यको निजी कोठा हुने जस्ता कुरा त सोच्नै नसकिने थियो…। दैनिक जीवनमा बैठक कोठा, भोजन कोठा, सुत्ने कोठा आदि धेरै काम एकैसाथ गर्ने 2, 3 वटा कोठा मात्र हुन्थे…त्यहाँ, त्यस बेला, खाने टेबल भनिने एउटा सानो टेबल राखिएको हुन्थ्यो। त्यही काम गर्ने टेबल, पाहुना स्वागत गर्ने टेबल पनि थियो, अनि खाना खाएपछि सारा परिवार जम्मा भएर बस्ने ठाउँ पनि थियो। चिसो जाडो याममा त्यो सानो टेबलको सट्टा हिटर भएको टेबल (कोतात्सु) देखा पर्थ्यो र बाहिरको चिसोको वास्ता नगरी त्यसको न्यानोपन र कोमलताभित्र वरिपरि सबै जम्मा हुँदा आत्मीय र शान्त अनुभूति सिर्जना हुन्थ्यो। यो सानो टेबल र सानो हिटरले परिवार जम्मा हुने ठाउँको भूमिका खेल्थे र परिवारका सबै सदस्यबीच बलियो बन्धन सिर्जना गर्थे, त्यही नै पत्रिकाको आवरणको तस्बिरजस्तो बनेको दृश्य हो।

戦後、経済の高度成長とともに、生活にも余裕ができてくると、欧米の生活様式や考え方がたくさん入ってきた。同時に、日本は欧米社会と比べ個人の自立ができていないとの反省から、子供のときから独立した部屋を与え、早くから何でも一人でやる習慣を身に付けることが必要だと考えられるようになった。そこで、親たちは子供の教育のために、自分たちは我慢してもせめて子供たちには個室 を 与えようとしたのである。その「自立した」子供たちが部屋から出てこなくなってしまったのである。
युद्धपछि अर्थतन्त्रको तीव्र वृद्धिसँगै जीवन पनि सम्पन्न बन्दै गयो र पश्चिमी शैलीको सोच र जीवनशैली धेरै भित्रियो। साथै, पश्चिमी समाजको तुलनामा जापानमा व्यक्तिगत आत्मनिर्भरता हुन सक्दैन भन्ने धारणाका कारण आमाबुबाले छोराछोरी सानै छँदा निजी कोठा दिन थाले र सबै कुरा आफैँ गर्ने बानी चाँडै बसाल्नु अत्यन्त आवश्यक ठाने। त्यसैले छोराछोरीको शिक्षाका लागि आमाबुबाले आफूले सहनुपरे पनि कम्तीमा छोराछोरीलाई निजी कोठा दिने प्रयास गरे। परिणामस्वरूप “आत्मनिर्भर भइसकेका”ती बालबालिका कोठाबाट बाहिर निस्कन नचाहने भए।

子供たちは、食事のとき以外は与えられた自分の部屋で、それぞれが別々に、パソコンゲームに夢中になり、携帯電話で友達と話し、気ままに時間を過ごす。当然コミュニケーションは極端に少なくなり、家族はばらばらに。その結果、いわゆる「親子の断絶」や「家族内暴力」が起きることになる。また、おそらく青少年による犯罪の増加も コミュニケーションをなくした家庭での生活が原因のひとつであろうと思われる。
बालबालिका खाना खाने बेलाबाहेक आफूलाई दिइएको कोठामै बस्छन्, कम्प्युटर गेम खेल्नमा र मोबाइल फोनमार्फत साथीहरूसँग गफ गर्नमा समय बिताउँछन्। कुराकानी स्वाभाविक रूपमा अत्यन्त कम हुन्छ, परिवार छरपस्ट हुन्छ। परिणामस्वरूप “घरेलु हिंसा” र “आमाबुबा र छोराछोरीबीचको सम्बन्ध विच्छेद” हुन्छ। त्यसमाथि, किशोर अपराध बढ्नुको एउटा कारण पनि आमाबुबा र छोराछोरीबीचको कुराकानी हराएको पारिवारिक जीवन हो भन्ने मानिन्छ।
.
二十年以上も前に書かれた記事は、団欒のシンボルとして大きなテープルを紹介するばかりでなく、食卓やこたつをなくした家庭内から、それと一緒に消えてしまった大切なものを取り返す必要があるとも伝えていたようである。
दुई दशकभन्दा अगाडि लेखिएको उक्त लेखले ठूलो टेबललाई पारिवारिक खुसीको प्रतीकका रूपमा परिचय दिन मात्र होइन, घरबाट खाने टेबल र कोतात्सु हराएकोबाट तिनीहरूसँगै हराएको महत्त्वपूर्ण कुरालाई जोगाउनुपर्ने आवश्यकताको सन्देश पनि दिएजस्तो देखिन्छ।