ဂျပန်သို့ ပညာသင်သွားရာတွင် ဘာတွေ ပြင်ဆင်ရမလဲ

ဂျပန်သို့ ပညာသင်သွားရာတွင် ဘာတွေ ပြင်ဆင်ရမလဲ
(ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအရ ရေးထားပြီး အတော်ရှည်ပါလိမ့်မည်)

ကျောင်းဝင်ရာသီသစ် နီးလာပြီဖြစ်၍ တစ်သုတ်က ထွက်ခွာမည်၊ တစ်သုတ်က ထွက်ပြေးမည်၊ တစ်သုတ်က ဗီယက်နမ်သို့ ပြန်မည် ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် လေယာဉ်လက်မှတ်ဈေးမှစ၍ ပြင်ဆင်ရမည့် ပစ္စည်းစာရင်း လက်ရေးများအထိ စည်ကားနေသည်- ငံပြာရည်၊ ဆား၊ ခေါက်ဆွဲခြောက်…စသည်ဖြင့် စသည်ဖြင့်…
သို့သော် တကယ်တမ်း ပြင်ဆင်ရမည့်အရာများက ဘာတွေလဲ။

1. ဂျပန်ဘာသာစကား
စကားလုံး 1000 လောက် သို့မဟုတ် Minna no Nihongo စာအုပ် 2 အုပ်လောက် သင်ရုံဖြင့် သက်သောင့်သက်သာ နေနိုင်မည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ လူငယ်တို့ နည်းနည်း သတိထားကြပါ၊ ဗီယက်နမ်မှာ နေ့စဉ်ဘဝအတွက် စကားလုံး ဘယ်လောက်၊ သဒ္ဒါ ဘယ်လောက် လိုအပ်သလဲ။
အများစုက “အို၊ ငါက ဗီယက်နမ်တွေချည်းပဲ ရှိတဲ့နေရာမှာ အလုပ်လုပ်မှာ၊ ဂျပန်စကား ဘာလိုလို့လဲ” ဟု ထင်ကြသည်။ ကောင်းပြီ! ဒါဆို ဂျပန်ကို ဘာလာလုပ်မှာလဲ။ ငွေရှာဖို့သက်သက် ပညာသင်အဖြစ် လာမည်ဆိုလျှင် မေ့လိုက်ပါတော့၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဌာနက မကြာသေးမီက ဘယ်လို ရှင်းလင်းနေသလဲဆိုတာ စီနီယာတွေကို မေးကြည့်ပါ 🤗
အနည်းဆုံး Minna no Nihongo စာအုပ် 2 အုပ်ကို အလွတ်ရပြီးမှ လာပါ၊ ဆွံ့အ နားမကြားသူလို ဘာမှ မသိဘဲ ရောက်လာရတာ အလွန်စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသည်။ အခုထိ စိတ်ပျက်နေတုန်းပဲ!
ဘာသာစကား ရှိလျှင် ငွေကုန်သွားသော်လည်း အလုပ်လုပ်၍ ရှာနိုင်သေးသည်၊ ငွေလည်းကုန် ဘာသာစကားလည်း မရှိလျှင်တော့ ကုန်ထမ်းအလုပ်သာ လုပ်ရမည်၊ ကုန်ထမ်းအလုပ်လည်း ငွေရတာပဲ မဟုတ်လား။ ဘာသာစကား ကောင်းသူများကတော့ တစ်နာရီလုပ်ခ အလွန်မြင့်ပြီး တည်ငြိမ်သော အလုပ်ကို များသောအားဖြင့် ရနိုင်ကြသည်။

2. ငွေ
ဒီဘက်မှာ ဘာမှ မလိုအပ်ပါ၊ ဗီယက်နမ်မှာ Daiso 40k ဆိုရင် ဒီမှာ 20k ပဲ ရှိပါတယ်။
သို့သော် ရောက်ခါစ ချက်ချင်း အလုပ်မလုပ်နိုင်သေးသဖြင့် ယူလာနိုင်သမျှ ယူလာပါ၊ သို့ရာတွင် ဒီဘက်မှာ ဆား ဝယ်လို့ရလား၊ ခေါက်ဆွဲခြောက် ဝယ်လို့ရလား ဆိုသလို အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်မနေပါနှင့်…
ဆား 200yen (အလုပ် 1 နာရီလုပ်ခ၏ 1/5) =40k/ထုပ်၊ နှစ်ဝက်လုံး စားလို့ရသည်။
မိသားစု သိပ်မချောင်လည်သူများကတော့ စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် သယ်လာရမည်၊ သို့သော် ပိုလျှံမှု မရှိလျှင် ဘာသာစကားကို ကောင်းကောင်း သင်ထားပါ၊ ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး ပင်ပန်းမှု သက်သာမည်။

3. ကျန်းမာရေး
စိတ်ကူးကြည့်ပါ- အိမ်မှာ တစ်လှမ်းလှမ်းရုံဖြင့် ဆိုင်ကယ်စီး၍ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနိုင်သော်လည်း ဒီမှာ တစ်နေ့ အနည်းဆုံး 2 ကြိမ် 2 နာရီ လမ်းလျှောက်ရပြီး ရထားမီအောင် ပြေးရတာ မပါသေးဘူး၊ အသက်ရှူနိုင်ပါ့မလား။
ပြီးတော့ ဒီရောက်ပြီးနောက် ဘယ်သူ့လက်မဆို ကျွဲသားမာတက်၊ အကြောထ၊ ကြွက်သားထလာတာကိုကြည့်ရင် ဘယ်လိုအလုပ်မျိုး လုပ်ရသလဲဆိုတာ သိနိုင်ပါပြီ။ ထို့ကြောင့် အိမ်မှာ ရှိနေစဉ် တဖြည်းဖြည်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီး ဂျပန်စံတော်ချိန်အတိုင်း နေထိုင်ကြည့်ခြင်းလည်း ကောင်းပါသည်။

4. ယုံကြည်မှု
ပထမဦးစွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ပါ၊ ” ငါက ဒီမှာ စီနီယာပဲ၊ ငါ့နောက်ပဲ လိုက်ခဲ့” ဆိုသလို စကားမျိုးကို မယုံပါနှင့်။ စီနီယာ ဘာညာ! အဲဒီ “စီနီယာ” တွေကြောင့်ပဲ အခု လူဝင်မှုဌာနက ဗီဇာလျှောက်ထားမှုကို တင်းကျပ်လိုက်တာ။ ဂျပန်ရဲက အခွန်ရှောင်သူ အုပ်စုကို ဘယ်လို အရေးယူသလဲဆိုတာ TV မှာ ကြည့်ပါ၊ man ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှောင်တာဆိုတော့ အိမ်အထိ လာဖို့ မတန်လို့သာ 😂 man ရာဂဏန်းဆိုရင်တော့ တံခါးရှေ့မှာ ခြင်ထောင်ထောင်ပြီး စောင့်နေမှာ သေချာတယ်။
ဂျပန်မှာ 3 နှစ်နေပြီးနောက် ကျွန်ုပ် သဘောပေါက်လာသည်မှာ- အေးအေးဆေးဆေး နေချင်ရင် စည်းကမ်းရှိရမည်။

5. ပန်းတိုင်
တကယ်တော့ အထက်တန်းကျောင်းပြီးခါစ အရွယ်မှာ ရုတ်တရက် ဒီလို “ခရီးထွက်” ခွင့်ရလာတော့ ပန်းတိုင်သတ်မှတ်ဖို့ အလွန်ခက်ပါသည်။ သို့သော် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်အတွင်း၊ တစ်လအတွင်း လုပ်ရမည့်အရာများကို သတ်မှတ်ထားရန် လိုသည်။ ဥပမာ:
– နောက်နှစ် ကျောင်းလခ xx man၊ senmon ဝင်ကြေး xx man ပေးရမည်ဆိုလျှင် တစ်လကို ဘယ်လောက် စုရမလဲ။
– ဒီကျောင်းကို တက်ချင်ရင် ဂျပန်စာ ဘယ်အဆင့်လောက် လိုသလဲ။ အင်္ဂလိပ်စာ ဘယ်အဆင့်လောက် လိုသလဲ။

ဥပမာက ဒီလိုပါ၊ ပျော်ပျော်ပါးပါးနေပြီး နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ ငွေချေးဖို့ ရှာရင်တော့ “ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မပိုင်ဆိုင်၊ အိပ်မက်တွေ အတူမဟုတ်” ဖြစ်သွားမယ်။ ကောင်းပြီ!
ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်ရင် ငွေချေးတာ နည်းနည်းပဲ ပေးပါ၊ ချေးတုန်းက ကိုယ်က ဘုရင်၊ ပြန်တောင်းတဲ့အခါ စိတ်မရှိပါနဲ့၊ မပေးဘူး၊ ဘာလုပ်မလဲ လို့ ဆဲခံရမယ် :))) ဒါကြောင့် ဆုံးရှုံးမယ်လို့ စိတ်ချထားမှ ချေးပါ။ ပြန်ရမရကတော့ ကံပေါ်မူတည်တယ်။

6. အခြားပစ္စည်းများ:
– အဝတ်အစား: ကိုယ်ပိုင်အမြင်အရ ဗီယက်နမ် အဝတ်အစားတွေက ဒီဇိုင်းများပြီး ဈေးပေါသည်၊ သို့သော် ဗီယက်နမ် အနွေးထည်တွေက ဂျပန်ရာသီဥတုကို မခံနိုင်ပါ။ ဒီမှာလည်း ဈေးကြီးတာ ဈေးပေါတာ ရှိလို့ အများကြီး ယူလာစရာ မလိုပါ။ ကျွန်ုပ် လာတုန်းက အနွေးထည်တွေ အများကြီး ယူလာလို့ အလေးချိန်တောင် ပိုသွားသော်လည်း အခုထိ ပစ်ထားပြီး မထိရသေးပါ။

– ကုတ်အင်္ကျီ (ao dai): ဒီမှာ ချုပ်ပေးတာ၊ အဆင်သင့် ရောင်းတာ ရှိသော်လည်း ဈေးကြီးသည် သို့မဟုတ် အရွယ်အစား မကိုက်ပါ၊ ပြင်ရတာလည်း ဈေးကြီးသဖြင့် အိမ်ကတည်းက 1 စုံ ပြင်ဆင်လာတာ ပိုကောင်းပါသည်၊ ဂျပန်မှာ အများကြီး သုံးရသည်- ကျောင်းဖွင့်ပွဲ၊ ကျောင်းဆင်းပွဲ၊ အလုပ်လျှောက် လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အလုပ်လျှောက်ခြင်း၊…ao dai လည်း မကြာခဏ ဝတ်ရပါတယ်၊ ချယ်ရီပန်းနဲ့ ao dai ဝတ်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ရင် အရမ်းလှပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ဗီယက်နမ် ao dai ရောင်းတဲ့ဆိုင်လည်း ရှိပါတယ်။

– ဖိနပ်၊ အိတ်: ဂျပန်မှာ အဓိကအားဖြင့် လမ်းလျှောက်ပြီး ရထားစီးရလို့ အားကစားဖိနပ်ပဲ စီးပါ၊ လျှောက်လည်ဖို့ လှလှ 1 ရံ၊ အလုပ်သွားဖို့ သိပ်မလှတဲ့ 1 ရံ။ မိန်းကလေးတွေကတော့ ညှပ်ဖိနပ်၊ ကွင်းထိုးဖိနပ် ကြိုက်သလို ယူလာနိုင်သည်။ အိတ်လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ၊ ကျောပိုးအိတ်က အလွန်အဆင်ပြေလို့ ယူလာဖို့ မမေ့ပါနဲ့။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဒါက လူအလိုက် ကွာပါတယ်။ ဆောင်းရာသီရောက်ရင် ရေစိုခံပြီး ဖိနပ်အောက်ခံ မချော်တဲ့ ဘွတ်ဖိနပ် ယူလာသင့်တယ်၊ ကျွန်ုပ် 700k နဲ့ 1 ရံ ဝယ်ခဲ့တာ အခုထိ စီးနေတုန်းပဲ။

– ဆေးဝါး: လေထုညစ်ညမ်းတဲ့ ဗီယက်နမ်မှာတောင် နေနိုင်သေးရင် ဒီမှာ လေကောင်းလေသန့်ရလို့ အစပိုင်းမှာ အလွန်ကျန်းမာမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖျားပြီဆိုရင်တော့ အရမ်းခံစားရမယ်၊ ဗီယက်နမ်ဆေးတွေက အများစု ပြင်းပြီး ဂျပန်ဆေးတွေက အလွန်ပျော့လို့ ဂျပန်ဆေး တစ်ပတ်လုံး သောက်တောင် မပျောက်ဘူး။ မပျောက်လို့ အလုပ်မလုပ်နိုင်ရင် လကုန်မှာ ငတ်ပြတ်မယ်။

– အစားအစာ: ကျွန်ုပ်၏ အစ်ကိုတစ်ယောက်က ဟိုတုန်းက ဘာသာစကားလည်း ညံ့၊ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အားနည်းလို့ ပထမလကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခေါက်ဆွဲခြောက် ခရီးဆောင်သေတ္တာ တစ်လုံးစာ ယူလာခဲ့တယ်။ ဗီယက်နမ် အစားအစာတွေ ဒီမှာ အများကြီး ရောင်းပေမဲ့ ပထမလမှာ ဝင်ငွေ မရှိသေးလို့ နည်းနည်း ယူလာတာလည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျပန်ရောက်ရင် ဂျပန်အစားအစာ စားတတ်အောင် လေ့ကျင့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ရှာလကာရည်၊…စတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဒီမှာ ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်လို့ရလို့ ခဏ ထားခဲ့သင့်တယ်။

အအေးခံ အသားတစ်တုံး 700yen (140k) ဝယ်ပြီး ငရုတ်ကောင်းနဲ့ ချက်ရင် 3 နပ် စားလို့ရတယ်။
အချုပ်ဆိုရရင် ဘာယူလာမလဲဆိုတာ လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်၊ အိမ်တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ် မတူလို့ ကိုယ့်သဘောပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အသေးအဖွဲ ပစ္စည်းတွေကို နည်းနည်းပဲ ယူလာပါ။ ဘာကြောင့်လဲ။ ဒီမှာ ဘာမှ မလိုအပ်တာရယ်၊ အများကြီး ယူလာရင် လေဆိပ်ကနေ အိမ်အထိ သယ်ရတာ မောဟိုက်သွားမှာရယ်ကြောင့်ပါ။ ကားက ဧည့်ခန်းရှေ့အထိ ရပ်ပြီး မိဘတွေက ကူသယ်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး :))) ပြီးတော့ အများကြီး ယူလာပြီး ဒီမှာ မကိုက်ညီတော့ အလဟဿ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချက် 1-5 ကတော့ အမြဲ လိုအပ်ပါတယ်။

ရောက်ပြီးရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။
– နေရပ်လိပ်စာနဲ့ အာမခံ မှတ်ပုံတင်ခြင်း။
ဪ၊ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်ခွင့် တံဆိပ်တုံး လျှောက်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့၊ မေ့သွားရင် နောက်မှ လျှောက်ရတာ အလွန်ခက်တယ်။
– ဖုန်းလုပ်ခြင်း။
အလယ်အလတ်ဈေးနဲ့ ဈေးသက်သာတဲ့ ဒေတာပလန်ကိုပဲ ဝယ်ပါ။ စတိုင်ကျဖို့ နောက်ဆုံးထွက် iphone ကိုင်ရင် လစဉ် လစာ တစ်ရက်စာ အဲဒီဖုန်းအတွက် ကုန်မယ်။
– Yuucho ဘဏ်ကတ် လုပ်ပြီး ယူလာတဲ့ ငွေအားလုံးကို ချက်ချင်း ထည့်ထားပါ။ အများနဲ့ ရောနှောနေရတော့ ဘာဖြစ်မလဲ မသိနိုင်လို့ သတိထားတာ ပိုကောင်းတယ်။
…..
အင်တာနက်ပေါ်မှာ ရေးထားပြီး ကျောင်းကလည်း မှာကြားပါတယ်။
ဘာသာစကား မကောင်းသေးရင် အင်တာနက်ပေါ်မှာ အသုံးချနိုင်တဲ့ အဆင်သင့် ဝါကျပုံစံတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကြာကြာနေဖူးသူ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိရင် အတူလိုက်ခိုင်းပါ။
နောက်ထပ် မှတ်ထားသင့်တဲ့ အချက်တစ်ခုကတော့- Google က အရာအားလုံးပါပဲ။
– နေရပ်လိပ်စာ ဘယ်မှာ မှတ်ပုံတင်ရမလဲ။ ဘာတွေ ပြင်ဆင်ရမလဲ။
– အချိန်ပိုင်းအလုပ် ဘယ်လို ရှာရမလဲ။
– အင်တာဗျူးအတွက် ဘာတွေ ပြင်ဆင်ရမလဲ။
– အိမ်မှာ မရှိတုန်း ပို့လာတဲ့ ပစ္စည်းကို ဘယ်လို ပြန်ယူရမလဲ။
….စသည်ဖြင့် အားလုံး Google မှာ ရှိပြီး ဗီယက်နမ်ဘာသာဖြင့်လည်း ရှိသည်။

မှတ်ထားရမယ့် စည်းမျဉ်းအချို့ ရှိပါတယ်-
1. ကျေးဇူးတင်ပါတယ် – တောင်းပန်ပါတယ် ဟု ပြောပါ
2. အမြဲကြိုးစားပြီး အမြဲရိုးသားပါ
3. Ho- Ren- So စည်းမျဉ်း
Hokoku: အစီရင်ခံခြင်း
Renraku: ဆက်သွယ်ခြင်း
Sodan: တိုင်ပင်ခြင်း
ပြဿနာကို ကြိုတင် မလေ့လာရင်တော့ ကိုယ့်တာဝန်ပါပဲ။
ဒါပါပဲ။ ကျန်တာကတော့ ကံကောင်းပါစေ!
အဆုံးထိ ဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ ဖြစ်လို့ သင်တို့နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနိုင်ပါတယ်။

ရင်းမြစ်: Trinh Trương

ထပ်မံဖတ်ရှုရန်:
အသုံးများသော ဂျပန်စကားပြော ဝါကျ 200
ဂျပန်ဘာသာဖြင့် အသုံးများသော စာရွက်စာတမ်း နမူနာများ